22 1 Dawid wygłosił na cześć Pana słowa pieśni. Było to wtedy, gdy Pan wyzwolił go z ręki wszystkich wrogów i z ręki Saula.
22 2 * Mówił: «Panie, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu! [...]
14 3 Udasz się do króla i powiesz mu te słowa». I pouczył ją Joab, co ma mówić.